همه از نظر خودشان «معمولی» و «متعادل» و «میانه رو» هستند و اصلا بر منکرش لعنت! میانه روی یک امر نسبی است و کسی در این دنیا نیست که خودش را میانه رو تر از بقیه نداند. اشتباه هم نمی کند. درستش همین است. می دانید چرا؟ چون که هر کدام از ما خواسته و ناخواسته پرورده ی آموزش ها و تحت تاثیر حوادث و همنشینان اطرافمان هستیم. مثل یک فرمول ریاضی است، یک نفر سه تا از ما کم می کند، یک نفر دیگر ما را ضربدر دو می کند. حادثه ای اتفاق می افتد به توان می رسیم و حادثه ای دیگر ما را تقسیم می کند. طبیعی است که جواب معادله میانگین تمام اتفاقات گذشته است.

اگر به این نکات توجه داشته باشیم، دیگر بحث اینکه میانه رو کیست که از او تبعیت کنیم منتفی می شود. پیشنهاد من این است که بیاییم ببینیم کدام معادله و کدام مسیر زندگی بهتر است و ما را به جواب ارزشمندتری می رساند، و خودمان را در آن جریان قرار دهیم! برای الگو برداری هم بهتر است به جواب هایی که آدم ها به آنها رسیده اند نگاه کنیم و از مسیر زندگی بهترین و والاترین جواب ها درس بگیریم! نظر شما چیست؟!!