تقدیم به شهدای گلزار شهدای تبریز
دسته گل ها دسته دسته می روند از یادها
آسمان خون گریه کن در مرگ طوفان زادها
سخت گمنامید، اما ای شقایق سیرتان
کیسه می دوزند با نام شما شیادها
با شما هستم که فردا کاسه ی سرهایتان
خشت می گردد برای عافیت آبادها
با تمام خویش نالیدم چو ابری بی قرار
گفتم ای باران که می کوبی به طیل بادها
هان! بکوب اما به آن عاشق ترین عاشق بگو
زنده ای ای زنده تر از زندگی در یادها
مثل دریا ناله سر کن در شب طوفان موج
هیچ چیز از ما نمی ماند مگر فریادها
علیرضا قزوه
+ نوشته شده در شنبه دهم تیر ۱۳۹۱ ساعت 15:35 توسط سحاب
|
در نوشتار عربی "ساکن" حرکت بی حرکت است. برای اینکه یک حرف همانطور که هست شنیده شود ساکن می گذارند. اگر حرف قوت داشته باشد با ساکن خودش را نشان می دهد، و اگر قوت نداشته باشد با ساکن گم می شود. اینها دیگر به ذات خود حرف برمی گردد.