ساکن

   جاتون خالی توفیق اجباری داشتم تمام نوشته هامو از اول ترم تا حالا بخونم! به خاطر جزوه یکی از درس ها بود، و شما نمی دونید که من چطوری جزوه می نویسم؛ یه دفتر با خودم می برم همه جا، هر چیزی، اعم از جزوه، خاطره، یادداشت، دل نوشته و... که دستم بیاد و لازم بشه توش می نویسم. برای همین هم جزوه هام و خاطره هام رابطه تنگاتنگی با همدیگه دارند! خلاصه اینکه در این بین به چیزای جالبی هم برخوردم که تصمیم گرفتم بذارم اینجا در انظار عموم:

حق و باطل را به مردم نشناسید، بلکه شاخص های حق و باطل را بشناسید. هر کس به خاطر شخصی وارد جنبشی(مانند انقلاب اسلامی) شود، بعدا همان شخص او را از آن بیرون خواهد آورد. اگر کسی شاخص ها را بشناسد هرگز دچار شبهه و گمراهی نمی شود. کوه ها متلاشی می شوند ولی ایمان او متلاشی نمی شود.

امام صادق(ع) می فرماید: نگاه نکنید به سجده ها و رکوع های طولانی افراد، بلکه نگاه کنید به صدق و راستگویی افراد.

منظور کسانی است که ظاهر و باطنشان یکی باشد. یکی بودن ظاهر و باطن خیلی مهم است.