طرز تفکر یک سگ: این آدم ها به من غذا می دهند، نوازشم می کنند، دوستم دارند. پس حتما آنها خدای من هستند!
   طرز تفکر یک گربه: این آدم ها به من غذا می دهند، نوازشم می کنند، دوستم دارند. حتما من خدای آنها هستم!
 
   اگر خوب به این جملات فکر کنیم، انسان ها هم از همین نوع تفکرها برخوردار هستند. عده ای خودشان را به خاطر توجه و محبت دیگران مدیون تصور می کنند و عده ای به خاطر همین موضوع دچار خود بزرگ بینی های کاذب می شوند. با این حال بهتر است ما به همه خوبی کنیم. نظر شما چیست؟